Shocking Blue Mariska Veres Ink Pot 1972

Shocking Blue

De eerste hit waarop ze meezong was "Send me a postcard", gevolgd door "Long and lonesome road". Een leuk feit is dat de band - voor de opname van "send me a postcard" - nog niet één keer op het podium had gestaan (ze waren dus eerst de studio ingedoken). In 1969/1970 kreeg Shocking Blue wereldfaam met het nummer "Venus", de eerste Amerikaanse nummer 1-hit van Nederlandse makelij. In de jaren die volgden toerde Veres met Shocking Blue de hele wereld rond. Iets wat haar zeer aanstond, want, zo zei ze ooit in een interview: "Ik ben gek op hotels". Toch vergde het reizen veel van de groep. Soms wisten de leden amper waar ze nu weer aan het spelen waren. Van Nederlandse optredens kwam in deze periode niet veel terecht. Toch verbleef Shocking Blue regelmatig in de Top 40. Grote hits waren "Never Marry a Railroad Man", "Shocking you", "Hello Darkness", "Blossom lady" en "Inkpot". De groep scoorde met deze nummers gigahits in Japan en Azië.

Op 1 juni 1974 kondigde Shocking Blue aan te stoppen. Een jaar eerder was Robbie van Leeuwen al als actief lid gestopt, en vervangen door Martin van Wijk. Mariska voelde zich niet echt happy meer in de groep en wilde er het liefst mee stoppen. Het echte einde van de groep kreeg door het nakomen van al gemaakte afspraken pas in de zomer van 1975 zijn beslag. Veres begon aan een solocarrière, die vooral in Duitsland succesvol was. Van haar werden onder andere de nummers "Take me high" en "Lovin' you" uitgebracht (de Duitstalige versies waren grote hits in Duitsland: "Mach mich frei"/"Ich liebe doch nur dich", "Liebe ist..."/"Ich hab' an dich geglaubt"). De single "Tell it like it is" kwam eind 1975 in de Tipparade, maar heeft de stap naar de hitparade nooit kunnen halen. Deze single is onder Mariska's eigen naam uitgebracht; een leuk detail is wel dat het haar Shocking Blue-collega's waren (van de 'Good Times'-periode) die de muziek hebben verzorgd op "Tell it like it is". Het nummer kwam in 1981 terecht op een Greatest Hits-album van Shocking Blue op CNR. In haar solojaren heeft Mariska naar verluidt een groot aantal nummers opgenomen, waarvan het de bedoeling was dat ze op een soloalbum zouden worden gezet, maar dat album is er nooit gekomen en de opnames zouden voor het grootste deel zoek zijn geraakt. Alleen het nummer "There's a need in me" (niet te verwarren met "Need you near me"!) kwam als onderdeel van een verzamelalbum op de plaat terecht. Een speciale Dureco-promotie-LP die werd uitgegeven voor de MIDEM 1975 in Cannes, bevat de solotrack "Never leave me lonely".
In de late jaren '70 nam ze nog een aantal solosingles op, waaronder "Too Young", "Bye bye to romance", "Looking out for number one", maar het werden geen van alle hits. Het optreden met een orkestband beviel haar ook helemaal niet. Tussen de bedrijven door werkte ze als diskjockey in het chique 'Club de Paris' onder het Scheveningse Europa Hotel. In 1979 zong Mariska (samen met Marjan Schattelijn) het nummer "Neon city" van Robbies studioproject 'Mistral'. Ze verzorgde in dat jaar ook achtergrondvocalen op het album 'Palmtree Luxury' van de groep Plant. In 1981 zong Veres een deel van "Somebody to love" op de medley Super Rock Stars Live, waarmee de gebroeders Bolland inhaakten op de medleyrage die met Stars On 45 is begonnen. In 1982 nam ze met de Bollands als componisten en producers nog een laatste solosingle op: "Wake up city" / "In the name of love". Het nummer haalde nog wel het Hilversum 3-programma Los Vast, maar een hitnotering kreeg het helaas niet. In 1984 nam Veres op initiatief van toenmalig VARA-diskjockey Peter Holland met een organist een Nederlandstalige versie op van het Vicky Leandros-succes Après Toi, getiteld "Het is te laat". Het nummer was alleen op de radio te horen.

In 1980 en in 1984 was Shocking Blue intussen weer bij elkaar gekomen met Veres als zangeres en deze rentree bleek zeer succesvol. Maar aangezien Robbie van Leeuwen in Luxemburg woonde en iedere keer voor een optreden naar Nederland moest komen, werd het een beetje te veel voor hem. Ook het feit dat de Britse meidengroep Bananarama in 1986 met Venus op nummer 1 kwam te staan in de VS - en dat Robbie weer veel royalty's opleverde - was voor hem een reden om te stoppen met Shocking Blue. In 1986 werd nog wel met een gedeeltelijk nieuwe Shocking Blue-line-up de single "The jury and the judge" opgenomen, die zowaar ook weer eens wat media-aandacht kreeg. In 1994 werd nog de cd-single "Body And Soul" uitgebracht op het label Red Bullet, geproduceerd door Rob van Leeuwen zelf.

YouTube Images

All images from the biggest to the smallest
Click the right mouse button and select "Save Image As ..." to download the original image to your computer.

Image URLs:

Direct link to image with resolution: 1280x720

Direct link to image with resolution: 640x480

Direct link to image with resolution: 480x360

Direct link to image with resolution: 320x180

Direct link to image with resolution: 120x90

A few frames from the video and URLs to each:

Title and Description

Description and title of the video.
If the fields are empty, then there is no description for the video.
Title:

Description of the video.